Επίλυση διεθνούς διαφοράς εκατομμυρίων ενός Ρώσου επιχειρηματία

Ένας Ρώσος επιχειρηματίας, ο κ. P, που έκανε επένδυση εκατομμυρίων σε μετοχές ρωσικής τράπεζας μέσω κυπριακών εταιρειών και καταπιστευμάτων. Ο κ. P είχε δώσει οδηγίες σε έναν από τους συνεργάτες του να δημιουργήσει τη δομή μετοχών και τα σχετικά καταπιστεύματα για να κατέχει τις μετοχές της ρωσικής τράπεζας, και μετέφερε το απαραίτητο κεφάλαιο σε αυτόν.

Όταν ο κ. P επικοινώνησε μαζί μας, η ρωσική τράπεζα αντιμετώπιζε οικονομικές δυσκολίες και κινδύνευε να κλείσει σύντομα. Ο πρώην συνεργάτης του κ. P είχε εξαφανιστεί και ο κ. P ήθελε να αναλάβει άμεσα τον έλεγχο των μετοχών ή να ανακτήσει τα χρήματά του που είχε πληρώσει στον πρώην συνεργάτη του. Ωστόσο, ο κ. P δεν είχε κανένα πρωτότυπο έγγραφο ή πληροφορία που να δείχνει ότι ήταν ο τελικός δικαιούχος των μετοχών της τράπεζας.

Πριν μας αναθέσει την υπόθεση, ο κ. P είχε προσπαθήσει να αναλάβει τον έλεγχο των κυπριακών εταιρειών που κατείχαν τις μετοχές της ρωσικής τράπεζας, στις οποίες πίστευε ότι ήταν ο δικαιούχος. Ωστόσο, η τοπική εταιρεία παροχής υπηρεσιών που είχε δημιουργήσει τη δομή υπό τις οδηγίες του πρώην συνεργάτη του αρνήθηκε να του δώσει οποιαδήποτε πληροφορία ή τον έλεγχό τους, υποστηρίζοντας ότι δεν ήταν ο δικαιούχος τους.

Συζητήσαμε με τον κ. P και αναγνωρίσαμε ότι το πρώτο μας πρόβλημα ήταν η πληροφόρηση. Ο κ. P δεν γνώριζε ακριβώς τι είχε συμβεί, αν ήταν ακόμα ή αν ήταν ποτέ ο δικαιούχος των μετοχών της τράπεζας, αν είχε γίνει μεταβίβαση και πώς, καθώς και τι είδους και μέγεθος περιουσιακών στοιχείων είχε ο πρώην συνεργάτης του στην Κύπρο ή στο εξωτερικό και ποιοι άλλοι εμπλέκονταν. Ως αποτέλεσμα, δεν ήταν σαφές ποια ήταν η κατάλληλη νομική αιτία δράσης και πού έπρεπε να επικεντρωθούμε για την ανάκτηση.

Το δεύτερο ζήτημα που αντιμετωπίσαμε ήταν η δικαιοδοσία. Ενώ ο κύριος κατηγορούμενος ήταν Ρώσος, ο κ. P υποψιαζόταν ότι κρυβόταν στην Κύπρο καθώς η σύζυγός του είχε πρόσφατα αγοράσει ένα σπίτι στη χώρα. Κατά συνέπεια, εξετάσαμε και επιβεβαιώσαμε ότι το Κυπριακό Δικαστήριο μπορούσε να αναλάβει δικαιοδοσία στην Κύπρο βάσει των παραδοσιακών κανόνων δικαιοδοσίας του κοινού δικαίου, που εφαρμόζονται στην υπόθεση (η λεγόμενη δοκιμή “forum conveniens”, που είναι σε μεγάλο βαθμό η ίδια με το αγγλικό δίκαιο.)

Η τρίτη, και ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε ήταν η μεταφορά των χρημάτων του κ. P από τον πρώην συνεργάτη του εκτός Κύπρου σε μία ή περισσότερες υπεράκτιες δικαιοδοσίες, μετατρέποντάς τα σε μετρητά και εξαφανιζόμενος.

Λόγω του κινδύνου ο πρώην συνεργάτης του κ. P να διασκορπίσει τα περιουσιακά του στοιχεία, έπρεπε να λάβουμε επείγουσα δράση. Λαμβάνοντας υπόψη τις βασικές πληροφορίες που συλλέξαμε, συμβουλέψαμε τον κ. P ότι η καλύτερη λύση θα ήταν να καταθέσει αγωγή στην Κύπρο για παραβίαση εμπιστοσύνης ή παραπλάνηση (απάτη), μαζί με αίτηση χωρίς ειδοποίηση (ex-parte) για προσωρινή διαταγή παγώματος (συχνά αποκαλούμενη Mareva Injunction). Μαζί με την προσωρινή διαταγή παγώματος, θα ζητούσαμε διάταγμα αποκάλυψης κατά του πρώην συνεργάτη του κ. P σχετικά με τα περιουσιακά του στοιχεία.

Για να λύσουμε το πρόβλημα έλλειψης πληροφόρησης, έπρεπε επίσης να καταθέσουμε αγωγή και αίτηση κατά της εταιρείας παροχής υπηρεσιών για να αποκαλύψει τις απαραίτητες πληροφορίες και αποδείξεις για να προχωρήσει η υπόθεση χωρίς να το αποκαλύψει αυτό στον πρώην συνεργάτη του κ. P (ένα Norwich Pharmacal Order μαζί με διάταγμα μη αποκάλυψης ή “gagging” order.) Αφού λάβαμε τις πληροφορίες, μπορούσαμε να διευκρινίσουμε τη νομική μας αιτία δράσης ενώ η προσωρινή διαταγή παγώματος θα ήταν σε ισχύ, προσθέτοντας πίεση στον πρώην συνεργάτη του κ. P και εξασφαλίζοντας την αποζημίωση του κ. P.

Προχωρήσαμε όπως είχε σχεδιαστεί, καταθέτοντας αίτηση χωρίς ειδοποίηση για παγκόσμια προσωρινή διαταγή παγώματος έως και €30.000.000 κατά του πρώην συνεργάτη του κ. P μαζί με διάταγμα αποκάλυψης κατά αυτού κατά των τραπεζικών λογαριασμών του κ. P (άμεσα ή άλλων οντοτήτων στις οποίες ήταν μέτοχος ή δικαιούχος), παρέχοντας στο δικαστήριο αποδείξεις τραπεζικών λογαριασμών και ορισμένων οντοτήτων που γνωρίζαμε ότι ο πρώην συνεργάτης του κ. P κατείχε στην Κύπρο, τη Λετονία, την Αγγλία και άλλες χώρες. Καταθέσαμε ως αποδείξεις εκτενή τεκμηρίωση προηγούμενων συναλλαγών καθώς και κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης και άλλες πληροφορίες που έδειχναν τον κίνδυνο ο κ. P να διασκορπίσει τα χρήματά του στην τράπεζα και άλλα περιουσιακά στοιχεία.

Καταθέσαμε επίσης αγωγή κατά της εταιρείας παροχής υπηρεσιών ως συνωμότη μαζί με αγωγή για διάταγμα Norwich Pharmacal, για να αποκαλύψει τις απαραίτητες αποδείξεις για να προχωρήσουμε κατά του πρώην συνεργάτη του κ. P. Αυτό οδήγησε την εταιρεία παροχής υπηρεσιών να συμβιβαστεί δίνοντάς μας τις απαραίτητες πληροφορίες με εμπιστευτικότητα και διατηρώντας τις υποχρεώσεις μη αποκάλυψης.

Η διαταγή εκδόθηκε από τον Πρόεδρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, την επόμενη ημέρα από την κατάθεσή της μετά από ακρόαση διάρκειας 2 ωρών. Στη συνέχεια την επιδώσαμε σε όλες τις τράπεζες στην Κύπρο ως πρώτο στάδιο. Στην πραγματικότητα, όπως είχαμε ανακαλύψει από τις έρευνές μας και την αποκάλυψη που έκανε η εταιρεία παροχής υπηρεσιών που είχε χρησιμοποιήσει ο πρώην συνεργάτης του κ. P στην Κύπρο, ήταν ο δικαιούχος αρκετών εταιρειών στην Κύπρο, μερικές από τις οποίες κατείχαν σημαντικά ποσά σε τραπεζικούς λογαριασμούς στη χώρα.

Μόλις επιδώσαμε την προσωρινή διαταγή παγώματος στις τράπεζες στην Κύπρο, πάγωσαν τους λογαριασμούς όλων των εταιρειών του πρώην συνεργάτη του κ. P. Αυτό οδήγησε τον πρώην συνεργάτη του κ. P να επικοινωνήσει για να διαπραγματευτεί έναν διακανονισμό και σύντομα υπογράφηκε συμφωνία συμβιβασμού στο Λονδίνο όπου ο πρώην συνεργάτης του κ. P βρισκόταν πλέον.

Η επιτυχής ολοκλήρωση έκανε τον πελάτη μας έναν από τους ελάχιστους ανθρώπους (αν όχι τον μοναδικό) που ανέκτησαν τα χρήματα από τον πρώην συνεργάτη του κ. P επιλύοντας τη διαφορά του, πιθανώς, με τον ταχύτερο δυνατό τρόπο και χωρίς να εκτεθεί σε περαιτέρω καθυστερήσεις που θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο ή να συμβιβάσουν την ανάκτηση των χρημάτων.